شیمی دان های دانشکده شیمی دانشگاه تبریز

در قدیم  ، به شیمی دانان کیمیاگر می گفتند و کیمیاگریان در درجه اول دنبال اکسید حیات می گشتند . اکسید حیات اگر پیدا می شد دو ویژگی داشت .

اول جوانی نصیب انسان می کرد و دوم مس را به طلا مبدل می کرد ..

کیمیاگران قریب به هزار سال اکسید حیات را جستجو کردند و پر واضح است که هر چه بیشتر گشتند کمتر یافتند . در قدیم بویژه در قرون وسطی هر پادشاه و هر پرنس یک بساط کیمیاگری داشت . کیمیاگرانی که در کیمیاگری خدمت می کردنند ، موظف بودند اکسید حیات را پیدا کنند .

کیمیاگران در آزمایشگاهای کیمیاگران ، با انواع ترکیبات ور می رفتند و نادانسته به علم شیمی خدمت می کردند . املاح مختلف جیوه و مس بیشترین کاربردها را داشتند .

وضعیت اخیر آنقدر ادامه پیدا کرد تا انکه ( آنتوان لونت لاوازیه در علم شیمی روشنائیهایی پدید آورد و زمینه را برای شکوفاتر شدن علم شیمی آماده کرد . بدین ترتیب شیمی کم کم به صورت یکی از ضوابط و رشته های علوم طبیعی تجلی نمود .

پیش کسوتان شیمی جدید در درجه اول از خود سوال می کردند : چرا ترکیبات یا مواد آلی ( اورگانیک ) و غیر آلی ( آن اورگانیک ) وجود دارد و عناصر ترکیبات چگونه با یکدیگر ترکیب شده اند . آنها حتی اندر باب خرد مواد آلی اگاهیهای زیادی نداشتند و مثلا نمی دانستند آن دو را چگونه می شود تعریف کرد . آنها فقط می دانستند خود شیمی عبارت است از ، علم مطالعه ترکیب مواد و تغیر ترکیب آنها . آنها شیمی را کمی نه در رشته های مجزا نظیر شیمی آلی ، شیمی کانی ، شیمی فزیک و غیره قبول داشتند

در تشییع جنازه او بیش از ۴۰۰ هزار نفر شرکت کردند.

کشف نخستین عنصر رادیواکتیو : 

ماری کوری به همراه شوهرش پیر کوری به دنبال عناصر جدید گشتند. بعد از ۴ سال تلاش و مصرف تن ها سنگ معدن اورانیوم ، تنها یک دهم گرم رادیوم خالص داشتند.

این زندگی نامه رو بخون ببین به چی علاقه داشت چی میخواست چی کار کرد به کجا رسید؟ بعد به خودت نگاه کن ببین به چی علاقه داری چی میخوای چی کارا میکنی با این کارایی که میکنی به کجا میرسی؟ آیا این فعالیتهایی که داری برای رسیدن به خواسته هات کافی هستند؟