تبليغاتX
شیمی دان های دانشکده شیمی دانشگاه تبریز

شیمی دان های دانشکده شیمی دانشگاه تبریز

وبلاگی گروهی برای پرسش و پاسخ وبرای تبادل نظر و ارایه آخرین های شیمی

اتم‌ و انرژي‌ هسته‌اي‌ مسئله‌اي‌ جديد و نونيست‌، بلكه‌ كشف‌ و تحقيق‌ در اين‌ باره‌ به‌ حدوديك‌ قرن‌ پيش‌ مي‌رسد.
در واقع‌ مبحث‌ اتم‌ مربوط به‌ زمان‌ كنوني‌نيست‌، شايد برايتان‌ جالب‌ باشد بدانيد كه‌ 2300سال‌ پيش‌ يك‌ فيلسوف‌ يوناني‌ به‌ نام‌(دموكريتوس‌) به‌ پديده‌ اتم‌ پي‌ برد. اتم‌ در زبان‌يوناني‌ به‌ معني‌ تقسيم‌ناپذير است‌. به‌ اين‌ ترتيب‌وجود اتم‌ را در تفكرها پروراند. سپس‌ در سال‌1808 جان‌ دالتون‌ نظريه‌ اتمي‌ نوين‌ را ارايه‌كرد تا نوبت‌ به‌ ارنست‌ رادرفورد رسيد او با تحقيق‌و بررسي‌ خود به‌ انرژي‌ هسته‌اي‌ امروزي‌ دست‌يافت‌ لذا او را پدر انرژي‌ هسته‌اي‌ مي‌نامند.
درمقاله ای که در ادامه مطلب امده، به‌ زندگي‌ شخصي‌ و تحقيقات‌ وي‌مي‌پردازيم‌.


 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 19:51  توسط   | 

مقاله ای که برای تان در این قسمت آورده ام درست است که ارتباط محسوسی باشیمی دارد ولی آنقدر روش کار این دانشمندان جالب هست که خواستم که مطلبی گرانقدر از کارهای این دانشمند در اختیار دوستان قرار بدهم:


مطابق مقاله ای كه ا.ل. كامپیر در سال 1957 تحت عنوان پژوهش، بخت یاری و جراحی ارتوپدی نوشت كه شهرت ادوارد جنر به دلیل آشنا كردن جهانیان با واكسنی است كه جان میلیونها نفر را از مرگ شوم ناشی از آبله رهانیده و چندین میلیون نفر دیگر را از ظاهر زشت و وحشتناكی كه بر اثر ابتلا به این بیماری ایجاد می شود ، نجات داده است. دكتركامپیر می نویسد:

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت 11:24  توسط پویا سرخی  | 

میخوام یه کمی هم از شیمیدان هایی که در واقع پدران شیمی نوین هستند مطلبی به خدمتتون برسونم

یکی از اونا رو همینجا معرفی میکنم بقیه اش رو لطف کنین تو ادامه ی مطلب ببینین

جابر بن حیان 

جابربين حيان معروف به صوفي يا كوفي ، كيمياگر ايراني بوده و در قرن نهم ميلادي ميزيسته و بنا به نظريه اكثريت قريب به اتفاق كيمياگران اسلامي ، وي سرآمد كيمياگران اسلامي قلمداد ميشود. شهرت جابر نه تنها به جهان اسلام محدود نميشود و غربيها او را تحت عنوان «گبر» ميشناسند.ابن خلدون درباره جابر گفته است:

جابربن حيان پيشواي تدوين كنندگان فن كيمياگري است.

جابربن حيان ، كتابي مشتمل بر هزار برگ و متضمن 500 رساله ، تاليف كرده است. «برتلو» شيميدان فرانسوي كه به «پدر شيمي سنتز» مشهور است، سخت تحت تاثير جابر واقع شده و ميگويد: «جابر در علم شيمي همان مقام و پايه را داشت كه ارسطو در منطق .» جورج سارتون ميگويد: «جابر را بايد بزرگترين دانشمند در صحنه علوم در قرون وسطي دانست.» اريك جان هوليمارد ، خاورشناس انگليسي كه تخصص وافري در پژوهشهاي تاريخي درباره جابر دارد، چنين مينويسد:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آبان 1386ساعت 14:36  توسط   | 

نوشتن از دانشمندان بزرگ شیمی به ما انرژی خلق بهترین ها را می دهد و به ما کمک می کند حالا که شروع کرده ایم با گام هایی استوارتر ادامه دهیم٬ و برای نوشتن چه کسی بهتر از ماری کوری؟:

شکفتن استعداد
روزی در یکی از جلسات سخنرانی یکی از اساتید بزرگ ریاضیات ، دختری جوان ، سخنان استاد را یادداشت می کرد. استاد در ضمن بیاناتش گفت: “من از دل ذره ، آفتاب بیرون می‌آورم.”

دختر جوان این سخن استاد را با مسرت پذیرفت و با خود چنین اندیشید: علم قدرتی دارد که حتی تصور آن برای ما لذت‌بخش است. دانشمندان بزرگ گفته‌اند که جهان ، همچون کتاب بزرگی است که در هر سطرش رازی نهفته دارد. مردم ، کلمات این کتاب را خوانده و متحیر می‌شوند، ولی دانشمندان با مطالعه آن ، پرده از راز طبیعت برمی‌دارند.
تاریخچه
دختر جوان ، اهل کشور لهستان بوده و ماری نام داشت. وی در شهر ورشو ، پایتخت لهستان در خانواده‌ای فقیر به دنیا آمد ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 1:17  توسط پویا سرخی  | 

من برای اولین کتابی که خواندم زندگی دانشمندی بود که حتی امروز  هم که در حال تحصیل شیمی  هستم آن کتاب تاثیری ژرف بر من داشته است و آن دانشمند کسی نبود جز پاستور٬ پاستور دانشمندی بود که در تمام عمر بد ترین سختی ها رو در راه علم به جان خریده بود و بزرگترین هدیه رو به بشر داده بود بله آن هدیه چیزی نیست جز آنتی بیوتیک٬ امیدوارم که روزی تمام ما شیمی دان ها بتونیم قدم در راه این چنین دانشمند بزرگی بگذاریم و  در این قسمت من وصیت نامه معروف این دانشمند نامی رو برای شما قرار می دم تاشما نیز در فکر فرو ببره:

... در هر حرفه اي كه هستيد نه اجازه دهيد که به بدبيني‌هاي بي‌حاصل آلوده شويد و نه بگذاريد که بعضي لحظات تأسف‌بار - که براي هر ملتي پيش مي‌آيد - شما را به يأس و نا اميدي بکشاند. در آرامش حاکم بر آزمايشگاه‌ها و کتابخانه‌ها و سازمان هايتان زندگي کنيد و نخست از خود بپرسيد: "من براي يادگيري و خودآموزي چه کرده‌ام؟" سپس همچنان که پيش‌تر مي رويد، بپرسيد: "من براي کشورم چه کرده‌ام؟" و اين پرسش را آن قدر ادامه دهيد تا به اين احساس شادي‌بخش و هيجان انگيز برسيد که: شايد سهم کوچکي در پيشرفت و اعتلاي بشريت داشته‌ايد.

اما هر پاداشي که زندگي به تلاش‌هايمان بدهد يا ندهد، هنگامي که به پايان تلاش‌هايمان نزديک مي‌شويم هر کداممان بايد حق آن را داشته باشيم که با صداي بلند بگوييم:

 

«من آنچه در توان داشته‌ام انجام داده‌ام»

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مهر 1386ساعت 19:17  توسط پویا سرخی  | 

 
وبلاگ اطلاع رسانی chemestan JavaScript Codes